ตอนฉันยังเด็ก พ่อแท้ๆ ทิ้งฉันกับแม่แล้วออกจากบ้านไป แม้เราจะไม่ได้ร่ำรวย แต่ฉันกับแม่ก็พึ่งพากันและใช้ชีวิตอย่างสงบสุขมาโดยตลอด จนกระทั่งเมื่อหนึ่งปีก่อน แม่ของฉันแต่งงานใหม่ พ่อคนใหม่เป็นนักเขียน และเป็นคนที่น่านับถือซึ่งเป็นอาจารย์สอนวรรณกรรมด้วย เขาใจดีและพึ่งพาได้ เป็นพ่อในอุดมคติที่ช่วยออกค่าเล่าเรียนให้ฉันทั้งที่ไม่มีสายเลือดเดียวกัน... ฉันเคยคิดแบบนั้น แต่ทว่า...
