ช่วงปีใหม่ปีนี้ ผมต้องอยู่กับน้องสาวบุญธรรมกันแค่สองคน ถึงจะเป็นน้องสาวบุญธรรม แต่เราก็ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันมาหลายปีแล้ว พออยู่กันสองคน ผมถูกขอให้ช่วยติวหนังสือให้น้องสาวที่กำลังจะมีสอบสำคัญ แต่ว่า... ผม... คือ... ไม่สิ... จะพูดยังไงดี... ก็นะ... ถ้าพูดเรื่องแบบนี้ออกไป... ในฐานะพี่ชาย... ความน่าเกรงขามมันจะหายไปหมด... ไม่สิ นานากะน่ารักมากจริงๆ... อีกหน่อย... เธออาจจะพาแฟนมาแนะนำ... ถึงตอนนั้น ผมก็จะต้อนรับในฐานะพี่ชายที่ดี... ใช่... มันควรจะเป็นแบบนั้น... แต่ว่า... สุดท้ายแล้ว... สัญชาตญาณความเป็นชายมันก็... แม้แต่เพื่อนของผมยังสนใจในตัวนานากะเลย... บอกตรงๆ อย่าปล่อยให้ผมอยู่กับนานากะสองต่อสองเลย... ผมไม่ไหวแล้ว... นานากะ ขอโทษนะ พี่ไม่ใช่พี่ชายแล้ว แต่พี่เป็นผู้ชายคนหนึ่ง กางเกงในที่โผล่มาให้เห็นระหว่างต้นขานั่นมันอะไรกันนนนนนนนนนน!!!!! พี่ชายที่เกิดอาการตื่นตัวจนควบคุมตัวเองไม่ได้เมื่อเห็นกางเกงในโดยบังเอิญ นานากะผู้ไร้เดียงสาไม่อาจซ่อนความสับสนเอาไว้ได้ พี่ชายที่เคยใจดีคนนั้นเป็นอะไรไป... กางเกงในที่โผล่พ้นชายกระโปรงออกมาแบบไม่รู้ตัว กางเกงในที่เห็นวับๆ แวมๆ เวลาที่เธอเขย่งตัวขึ้นเล็กน้อย กางเกงในที่ปรากฏออกมาจากหว่างขาที่แยกออกอย่างกล้าหาญขณะเล่นเกม กางเกงในที่แอบมองผ่านช่องว่างขณะที่สาวน้อยผู้งดงามหลับใหล กางเกงในสีสวยที่เห็นได้ชัดใต้กระโปรงยามที่เธอนั่งแยกขา ไม่ว่าจะมองจากมุมไหน ก็เห็นกางเกงในของนานากะจังได้หมด เซ็กซ์ที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นและสับสนระหว่างนานากะผู้บริสุทธิ์กับพี่ชายที่ลำบากใจ ซึ่งเริ่มต้นขึ้นจากกางเกงในตัวนั้น ทั้งหมดนี้เป็นความผิดของกางเกงใน... มันควรจะเป็นแบบนั้น
