LADA ลบเซ็น — เวอร์ชันลบโมเสกด้วย AI. ช่วงปีใหม่ปีนี้ ผมต้องอยู่กับน้องสาวบุญธรรมเพียงสองต่อสอง ถึงจะเป็นน้องสาวบุญธรรม แต่เราก็ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันมาหลายปีแล้ว ตอนที่อยู่กันสองคน ผมถูกขอให้ช่วยติวหนังสือให้น้องสาวที่กำลังจะมีสอบสำคัญ แต่ว่า... ผม... คือ... ไม่สิ... จะพูดยังไงดี... ก็นะ... ถ้าพูดเรื่องแบบนี้ออกไป... ในฐานะพี่ชาย... ความน่าเกรงขามมันจะหายไปน่ะสิ... ไม่สิ นานากะน่ารักสุดยอดเลย... อีกหน่อย... เธออาจจะพาแฟนมาแนะนำ... ก็นะ... ถึงตอนนั้นผมก็จะต้อนรับในฐานะพี่ชายที่แสนดี... อื้ม... มันควรจะเป็นแบบนั้นแหละ... แต่ว่า... สุดท้ายแล้ว... มันคือสัญชาตญาณของผู้ชายล่ะมั้ง... แม้แต่เพื่อนของผมยังดูจะสนใจในตัวนานากะเลย... จะว่าไป... อย่าปล่อยให้ผมอยู่กับนานากะสองต่อสองเลย... ผมไม่ไหวแล้ว... นานากะ ขอโทษนะ พี่ไม่ใช่พี่ชายแล้วล่ะ แต่พี่เป็นผู้ชายคนหนึ่ง