“แค่เพื่อนบ้านธรรมดา” ―― ผมเคยคิดแบบนั้น แต่บทสนทนาที่ดูเหมือนไม่มีอะไร สายตาที่มองกันอย่างไม่ตั้งใจ ทุกสิ่งทุกอย่างเริ่มมีความหมายพิเศษขึ้นทีละนิด เพราะอยู่ใกล้กันเกินไปจึงหนีไม่พ้น เพราะได้รู้จักกันแล้วจึงลืมไม่ลง วันคืนที่แสนธรรมดาเริ่มเปลี่ยนสีสัน และความลับที่มีเพียงเราสองคนก็เริ่มขยายใหญ่ขึ้น ความตึงเครียดที่แสนอึดอัดและความรู้สึกที่ถาโถมเข้ามาอย่างไม่หยุดยั้งจนสุดท้ายผมก็จมดิ่งลงสู่วังวนของการนอกใจ
