พนักงานชายรุ่นน้องที่ย้ายมาประจำการที่นี่มันอันตรายเกินไปแล้ว เห็นว่าที่แผนกเก่าเขาเป็นถึงตัวท็อป แต่ตอนนี้ดูแปลกๆ... ทำพลาดรัวๆ... จนคะแนนประเมินดิ่งเหว เขาแต่งงานแล้ว แต่เพราะภรรยาก็ต้องทำงานเหมือนกัน เลยต้องย้ายมาทำงานคนเดียวที่นี่ ซึ่งนั่นแหละคือสาเหตุ เพราะว่า... "ผู้หญิง = จิ๋ม แค่ยอมให้ใช้รูได้ก็พอแล้ว" เขาบอกว่าถ้าไม่มีจิ๋มของเมียให้ระบาย เขาจะคลายเครียดไม่ได้เลย นี่มันดูถูกผู้หญิงเกินไปไหม... แต่ก็นะ มีคนที่คิดแยกแยะได้เด็ดขาดขนาดนี้อยู่จริงๆ ด้วย เขาเป็นประเภทที่ไม่ต้องการความรัก ความชอบ หรืออารมณ์ความรู้สึกใดๆ ในการมีเซ็กซ์... ส่วนฉันที่ไม่มีแฟนมาสักพักและร่างกายเริ่มแห้งเหี่ยว เลยคิดแผนแกล้งทำเป็นช่วยเขา แต่จริงๆ คือยอมให้เขาใช้จิ๋มเพื่อระบายความใคร่ของตัวเองไปด้วย "ถ้าเป็นของฉันล่ะก็... ใช้ได้เลยนะ..." "เอ๊ะ งั้นผมไม่เกรงใจนะครับ" ง่ายดายขนาดนี้เลยเหรอ... เขาต้องการแค่รูจริงๆ สินะ การกระแทกที่เหมือนเครื่องจักร... นี่ไม่ใช่การนอกใจ... ฉันเป็นแค่กระป๋องช่วยตัวเองที่มีชีวิต... ไม่ว่าจะเป็นในออฟฟิศตอนทำงานล่วงเวลา, ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า, ห้องประชุม หรือบางครั้งก็ที่ห้องของเขา พอเขาเกิดอารมณ์ก็จะเรียกฉันไป แล้วก็ถอดกางเกงจัดกันทันที จากนั้นก็แตกในแบบไม่ต้องเกรงใจ แต่ควยสดๆ นี่มันรู้สึกดีจริงๆ... ต่อให้ถูกปฏิบัติอย่างหยาบโลนแค่ไหน ฉันก็ไม่อาจต้านทานความเสียวซ่านนี้ได้เลย ผลงานของเขาเริ่มฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว กลับมาเป็นตัวท็อปและได้รับความไว้วางใจจากคนรอบข้างอีกครั้ง ทุกอย่างดูไปได้สวย ทว่า ในขณะที่ชีวิตเขากำลังเข้าที่เข้าทาง ภรรยาที่ทนกับความสัมพันธ์ระยะไกลไม่ไหวก็ขอหย่า และในท้องของฉันตอนนี้... ความสัมพันธ์ของเราสองคนจะเป็นอย่างไรต่อไป...
