ผมเดินทางจากโตเกียวกลับมายังบ้านเกิดเพื่อเข้าร่วมงานแต่งงานของเพื่อน หลังจากถูกแฟนทิ้งเมื่อครึ่งปีก่อน และในขณะที่คนรอบข้างต่างพากันแต่งงานกันเป็นว่านเป็นเกวียน... เพื่อหลบหนีจากความจริงที่เจ็บปวด หลังจบงานแต่งงาน ผมจึงเดินเข้าไปในร้านสนาคที่ตั้งอยู่อย่างโดดเดี่ยวราวกับถูกดึงดูด คุณซัตสึกิ แม่เจ้าของร้านที่ออกมาต้อนรับผม เป็นผู้หญิงที่ดูสง่างามจนดูไม่เข้ากับชนบทแห่งนี้เลย และเธอก็รับฟังคำตัดพ้อที่ผมเผลอระบายออกมาอย่างอ่อนโยน จนกระทั่งผมดื่มหนักเกินไปจนเมาพับ และเมื่อลืมตาตื่นขึ้นมา ผมก็พบว่าตัวเองกำลังถูกดูแลโดยคุณซัตสึกิที่อยู่ในสภาพไม่สวมบรา...
