เคนจิได้ยินว่าคุณป้าของเขามีไข้สูงจนต้องนอนซม ด้วยความเป็นห่วงว่าเธอที่อยู่คนเดียวจะลำบาก เขาจึงเดินทางไปดูแล แต่เมื่อไปถึงเขาก็พบกับคุณป้าที่ใบหน้าแดงก่ำและดูทรมานจากพิษไข้อย่างที่คิดไว้ ด้วยความหวังดีเขาจึงช่วยเช็ดตัวให้เพราะคิดว่าเธอคงจะหนาวสั่นจากเหงื่อที่ไหลโชก... ในตอนแรกเคนจิไม่ได้คิดอะไร แต่ทุกครั้งที่เช็ดผ่านหน้าอกอันนุ่มนิ่ม เขากลับเริ่มมีอารมณ์พลุ่งพล่านขึ้นมา และในขณะที่ความตื่นเต้นยังไม่จางหาย เมื่อเขาแอบชะโงกหน้าเข้าไปดูในห้องนอนของคุณป้า เขาก็พบกับร่างของคุณป้าที่เปียกโชกไปด้วยเหงื่อจนเสื้อผ้าโปร่งแสงเห็นไปทั้งตัว...
