เมื่อสามปีก่อนในวันนั้น ครูมายูมิได้ลาออกจากอาชีพครูเนื่องจากตั้งครรภ์ ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ในใจของผมก็เหมือนมีรูโหว่ขนาดใหญ่ ไม่ว่าผมจะทำอะไร ภาพของครูก็ยังคงวนเวียนอยู่ในหัวเสมอ ผมใช้ชีวิตในแต่ละวันอย่างทรมานพลางกำของขวัญวันเกิดที่ไม่มีโอกาสได้มอบให้ครูไว้แน่น และแล้ววันนั้นก็มาถึงอย่างกะทันหัน ในร้านกาแฟที่ผมบังเอิญเดินผ่าน ผมได้เห็นร่างของครูผู้เป็นที่รักที่ผมไม่มีวันลืม... ผมค่อยๆ เดินเข้าไปหาครูมายูมิที่กำลังก้มหน้าดูเศร้าสร้อย...
ATTACKERS
