ผมใช้ชีวิตอย่างทรมานในแต่ละวันในฐานะพนักงานบริษัทโสด ผมใช้ชีวิตโดยการทรมานภรรยาของคุโรคาวะซังที่อาศัยอยู่ในห้องข้างๆ ในสมองของผมในฐานะหัวข้อสนทนาในแต่ละวัน วันนี้ก็เช่นกัน ขณะที่กำลังทิ้งขยะตอนเช้า ผมก็แอบมองและหอบหายใจอย่างหื่นๆ ไปที่ก้นท้อนของคุโรคาวะซังที่สวมชุดอยู่บ้านที่ไร้การป้องกัน ซึ่งมีรอยชุดชั้นในจางๆ ปรากฏอยู่ ดูเหมือนว่าภรรยาที่มีก้นท้อนจะไม่สังเกตเห็นสายตาที่หยาบคายของผมเลย และเธอก็ยังคงยิ้มให้ผมอย่างอ่อนโยนไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็ตาม…
