เพราะที่ที่ฉันไปทำงานบังเอิญอยู่ใกล้บ้านของพี่ชายที่อาศัยอยู่ในชนบท พอปรึกษาเรื่องที่พักก็ได้รับการตกลงให้พักหนึ่งสัปดาห์อย่างง่ายดาย ภรรยาของพี่ชายอย่างอิโรฮะซังปรับตัวเข้ากับชนบทอย่างสมบูรณ์แบบในช่วงที่ไม่ได้เจอกันนาน และไม่สนใจสายตาคนอื่น มักจะอยู่ในสภาพไร้ชุดชั้นในเสมอ…จนฉันไม่รู้จะมองไปทางไหนดี พอรู้ตัวอีกที ฉันก็เริ่มคิดถึงอิโรฮะซังอยู่ตลอดเวลา…ในชนบทก็ไม่มีอะไรให้ทำนอกจากงาน…จนในที่สุดก็ไม่สามารถระงับความรู้สึกได้อีกต่อไป
