วันนี้ฉันก็ตื่นขึ้นมาคนเดียว มองไปข้างๆ ก็ไม่มีร่างของสามีเลย การได้เห็นหน้าสามีก็เป็นช่วงเช้าเสมอ ไม่ค่อยแตะต้องอาหารเช้าที่เตรียมไว้เลย แม้จะบอกว่าวันนี้จะเริ่มทำงานพาร์ทไทม์ที่ร้านสะดวกซื้อตอนดึกก็ไม่มีท่าทีเป็นห่วงเลย และในวันแรก คาเครุคุง พนักงานพาร์ทไทม์รุ่นน้องที่อาวุโสกว่า คอยสอนฉันที่ยังไม่คุ้นเคยอย่างเอาใจใส่ รู้สึกว่าความเหงาในยามดึกที่ว่างเปล่าค่อยๆ หายไปทุกครั้งที่ทำงานพาร์ทไทม์ด้วยกันสองคน…
