ผมที่เป็นคนงานก่อสร้าง ไปไซต์งานกับหัวหน้างานสาวที่เหมือนพี่สาวและมีความเป็นผู้นำ หลังจากทำงานเสร็จ แต่ก็ต้องติดอยู่เพราะฝนตกหนักอย่างกะทันหัน ยางรถติดอยู่ในโคลนจนขับไม่ได้ แถมยังไม่มีสัญญาณโทรศัพท์ในป่าลึก เลยต้องใช้เวลาหนึ่งคืนในรถกับหัวหน้างาน รู้สึกถึงความเย้ายวนใจที่แตกต่างจากปกติจากผมเปียกฝนของหัวหน้างาน และผิวที่เปียกชุ่มและมีกล้ามเนื้อที่แข็งแรงที่เผยออกมาเพื่อเช็ดตัว พอพยายามจะซ่อนความตื่นเต้น หัวหน้างานก็เข้ามาใกล้... ท่ามกลางพายุที่มีเสียงฟ้าผ่า ทั้งสองคนอยู่กันตามลำพังในรถ ความรู้สึกไม่สบายใจทำให้ระยะห่างระหว่างกันใกล้ชิดขึ้น และความรู้สึกก็ค่อยๆ ผลิบาน ทั้งสองคนก็อบอุ่นซึ่งกันและกันอย่างรุนแรงหลายครั้งจนรถตู้สั่น
