ผมทำงานเป็นช่างซ่อมรถยนต์ฝึกหัดที่ร้านมอเตอร์ไซค์ของครอบครัวของโนโซมิ วันหนึ่ง ไฟดับเนื่องจากพายุ ทำให้ประตูโรงรถของร้านเปิดไม่ได้ พวกเราเลยถูกขังอยู่ ในที่สุดก็ต้องใช้เวลาหนึ่งคืนในโรงรถ และผมรู้สึกถึงความเย้ายวนที่แตกต่างจากปกติในท่าทางที่กลัวฟ้าผ่าของโนโซมิที่ปกติแล้วดูเหมือนเป็นอดีตยากูซ่า และหน้าอกที่เหงื่อชุ่มโชกในชุดสปอร์ตบราที่เปิดออก และโนโซมิก็เข้ามาใกล้… สถานการณ์ที่เหลือเพียงสองคนในโรงรถมืดมิดในช่วงที่ไฟดับ ทำให้ความรู้สึกของทั้งสองคนสูงขึ้น และใช้เวลาในคืนที่ร้อนระอุที่เต็มไปด้วยความวิตกกังวลที่ถูกเติมเต็มด้วยความสุข โดยการเข้าใกล้กันหลายครั้งในรถ