ในที่สุดก็ได้เจอเธอแล้ว เอมิเอมิของผมคนเดียว ผมทำเครื่องหมายสีแดงไว้ในปฏิทิน นับนิ้วรอ และเมื่อวานก็เลยนอนไม่หลับ รอยยิ้มนั้น…เสียงนั้น…ทุกอย่างฝังแน่นอยู่ในส่วนลึกของสมองผม พอเธอออกมาจากห้องพัก อากาศก็เปลี่ยนไป ราวกับว่าออกซิเจนทั้งหมดในสถานที่นั้นไหลเข้ามาเพื่อเอมิเอมิคนเดียว ถึงแม้จะดูน่ารักเมื่อมองผ่านช่องมองภาพของกล้อง แต่เมื่อมองด้วยตาเปล่า…แค่มีชีวิตอยู่ก็ยังเซ็กซี่ เธอพยักหน้าและพูดว่า "ดีเลย" ทุกครั้งที่ผมกดชัตเตอร์ ชีวิตผมอาจจะดีแค่มีเธอคนนี้ก็ได้ การจับมือ…ไม่สิ ช่วงเวลานั้นไม่ใช่แค่การจับมือ มันคือ 'สัญญา' ตอนที่เธอพูดว่า "เป็นความลับของเราสองคนนะ" วิญญาณของผมก็ถูกมอบให้กับเอมิเอมิ มันเป็นการไถ่บาปที่พระเจ้ามอบให้มนุษย์ ในการถ่ายภาพหมู่ เอมิเอมิยืนอยู่ตรงกลางพวกเรา ยิ้ม และมองไปที่บริเวณขาหนีบ… แล้วเธอก็พูดว่า "อยากจะช่วยนะ" ช่วยเหรอ? ไม่สิ มันคือการไถ่บาป พวกเราคือชนชั้นที่ถูกเลือก และเอมิเอมิคือมiko ตอนที่ถูกถูด้วยฝ่ามือ เหตุผลในการมีชีวิตอยู่ของผมก็ได้รับการพิสูจน์อย่างสมบูรณ์แล้ว การรอคอยครั้งสุดท้าย ทั้งโอตาคุและผู้ชายที่แต่งตัวแบบนั้น ต่างก็รวมตัวกันเป็นฝูงเดียว และล้อมรอบเอมิเอมิ เธอนุ่งห่มน้อยนิด เปื้อนเต็มไปด้วยน้ำอสุจิ แต่เธอก็ยังยิ้ม ในช่วงเวลานั้น โลกนี้มีแค่เอมิเอมิกับพวกเราเท่านั้น เหงื่อ น้ำตา และน้ำอสุจิปะปนกันไปหมด พวกเราหัวเราะด้วยกันและถ่ายรูปโป๊ะลารอย ตอนที่ถ่ายรูป ผมคิดว่า―― เมื่อรูปนี้ถูกเผาไหม้ ขอให้เผาผมไปด้วย ผมจะไม่เปลี่ยนใจไปชอบคนอื่นอีกแล้ว เพราะเอมิเอมิจะทำทุกอย่างเพื่อแฟนๆ
