LADA เจาะโมเสก — เวอร์ชันลบโมเสกด้วย AI. บนดาดฟ้าที่ไม่มีใครอยู่ ฉันพร่ำพูดด้วยเสียงอันแผ่วเบาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ฉันไม่สามารถบอกใครได้ว่าความฝันของฉันคือการเป็นนักพากย์ ฉันไม่มีที่ไหนให้ไป ทุกครั้งที่พึมพำบทพูด มีเพียงความเหงาเท่านั้นที่ดังก้องกลับมา แต่แล้วคุณครูก็เป็นคนที่ได้ยินเสียงนั้น ท่านทั้งเข้มงวดและอ่อนโยน และเฝ้ามองฉันอย่างใกล้ชิดยิ่งกว่าใคร ฉันรู้สึกเหมือนได้สัมผัสกับคำว่า "แบบนั้นแหละดีแล้ว" ซึ่งเป็นคำที่ฉันโหยหาอยู่ลึกๆ ในใจมาตลอด เมื่อฉันซ่อนน้ำตาในห้องเรียนหลังเลิกเรียน อ้อมแขนของคุณครูก็โอบกอดฉันไว้ ในขณะที่ยังคงโอบกอดความเหงาและความฝันเอาไว้ ในวินาทีนั้น ฉันรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าฉันมีชีวิตอยู่ ฉันได้สัมผัสถึงการมีชีวิตผ่านกามารมณ์ ลิ้นที่สกปรกของคุณครูง้างปากฉันออก และมันมีรสชาติเหมือนลุงๆ ลิ้นที่สกปรกของคุณครูเลียไปทั่วร่างกายของฉัน และมีกลิ่นเหมือนน้ำลายที่แห้งเหือด ลิ้นที่สกปรกของคุณครูควักรูจิ๋มของฉัน มันรู้สึกเสียวดีจัง คุณครูคะ ขอบคุณค่ะ
