บอกตามตรง ตอนแรกผมตั้งใจว่าจะแค่ดูอยู่ห่างๆ เท่านั้น แต่ทุกครั้งที่คุณเลขา ‘ฟูอา’ เปลี่ยนท่าไขว่ห้างในชุดถุงน่อง สายตาของผมก็คอยแต่จะจ้องมองตาม และรู้ตัวอีกทีผมก็ขยับเข้าไปใกล้ ได้สัมผัสเรียวขา และถูกเธอเหยียบย่ำจนสมใจ ความตึงและสัมผัสที่ลื่นไหลผ่านเนื้อผ้าช่างรู้สึกดีจนเหมือนฝัน และในวินาทีที่เธอถอดถุงน่องออก อุณหภูมิและความหนักแน่นของผิวสัมผัสจากเท้าเปล่าก็ส่งตรงถึงผม จนรู้สึกว่าไม่มีทางหนีพ้นอีกแล้ว อ่า... ในตอนนั้นเองที่ผมเข้าใจอย่างชัดเจนว่า ผมไม่สามารถกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้อีกต่อไป
