ข้างนอกนั่น ฝนตกอีกแล้ว เพราะผ้าไม่แห้ง ฉันจึงเดินอย่างเหนื่อยหน่ายไปยังร้านซักผ้าหยอดเหรียญที่ไปเป็นประจำ เมื่อได้ยินเสียงฝนกระทบร่ม ความรุ่มร้อนลึกๆ ในร่างกายที่เริ่มขึ้นตั้งแต่วันนั้นก็ยากที่จะระงับไว้ได้ ตอนแรก มันเป็นเพียงความประมาทเท่านั้น ฉันเดินตากฝนจนเปียกปอน เสื้อบลูส์แนบเนื้อชุ่มฉ่ำ และเผลอหลับลึกไปท่ามกลางเสียงหมุนของเครื่องอบผ้า นั่นคือจุดเริ่มต้นของโชคชะตาที่เลวร้าย ผู้ชายที่จ้องมองร่างกายที่เปียกจนโปร่งแสงของฉัน ผู้ชายที่แอบมองร่างกายผ่านช่องว่างของชุดลำลองตัวหลวมๆ ฉันถูกพวกเขาที่กำลังตื่นตัวรุมทึ้งตามใจชอบ ถุงน่องถูกฉีกขาด ชุดชั้นในถูกแย่งชิงไป... ท่ามกลางเสียงคำรามของเครื่องอบผ้าที่กลบเสียงคราง การร่วมเพศที่ถูกกระแทกกระทั้นอย่างบ้าคลั่งก็เกิดขึ้น ทั้งที่ควรจะรู้สึกว่าถูกทำให้แปดเปื้อน แต่ตอนนี้ ทุกครั้งที่ฝนตก ฉันกลับหยุดไม่ได้ที่ปล่อยให้หว่างขาของตัวเองร้อนผ่าวและชุ่มฉ่ำ "วันนี้ จะไม่มีใครมาเลยเหรอ..." ฉันพึมพำกับตัวเอง และถึงขั้นลูบไล้ความต้องการของตัวเอง จนตอนนี้ฉันกลายเป็นทาสของไอร้อนที่ชื้นแฉะนั้นไปเสียแล้ว เมื่อผ้าแห้ง ฉันก็จะกลับไปเป็น "ฉันที่ดูสะอาดสะอ้าน" และกลมกลืนไปกับผู้คนในเมืองอีกครั้ง แต่ภายในร่างกายของฉัน ยังคงชุ่มฉ่ำไปด้วยสัมผัสของผู้ชายเหล่านั้น นี่... ถ้าฝนตกอีกครั้ง คุณจะมาหาฉันที่นี่ไหม?
