ฉันวิ่งไม่ได้อีกแล้วค่ะ... ตอนที่ยังอยู่ในชมรมกรีฑา ฉันมีความสุขมากจริงๆ ถ้าฉันวิ่งไม่ได้แล้ว จะไม่เหลืออะไรให้ฉันเลยเหรอ เปล่าเลย ไม่เป็นแบบนั้นหรอกค่ะ เพราะฉันยังเหลือ 'การแตกใส่หน้า' อยู่ยังไงล่ะ โดยใช้การแตกใส่หน้าเป็นอาวุธ ฉันยอมให้สมาชิกในทีมแตกใส่หน้า เพื่อเป็นการอุทิศตนให้กับทีม ถ้าสมาชิกในทีมชนะ ฉันก็มีความสุข นี่คือความหมายของการมีชีวิตอยู่ที่ดีที่สุดเลยค่ะ ทุกคนคะ โปรดราดน้ำเชื้อใส่ฉันให้เต็มที่เลยนะคะ
