ย่านโดะยะคืออะไรน่ะเหรอ— มันคือย่านที่เต็มไปด้วยที่พักราคาถูกสำหรับแรงงานรายวันให้เช่าค้างคืน "คืนละ 2,000 เยน มีทีวีสี มีแอร์และฮีตเตอร์!" ป้ายโฆษณาแบบนี้แขวนเรียงรายอยู่ตามที่พักต่างๆ มาริน มิตะ ผู้ประกาศข่าวสาว เดินทางมาทำข่าวที่ย่านโดะยะแห่งนี้ "เราจะมาเจาะลึกความเป็นอยู่ของผู้คนที่อาศัยอยู่ในเมืองนี้กันค่ะ" เธอทำข่าวเมืองที่ตั้งอยู่ในญี่ปุ่นเหมือนกัน และผู้คนที่อาศัยอยู่ที่นั่นซึ่งก็เป็นมนุษย์เหมือนกัน แต่เธอกลับมองพวกเขาด้วยสายตาเหมือนนักวิทยาศาสตร์ที่กำลังวิจัยสิ่งมีชีวิตสายพันธุ์ใหม่ในต่างแดนที่ห่างไกล นั่นเพราะมันคืองานของเธอ แม้เธอจะอยู่ในวงการบันเทิงที่เปล่งประกายและเป็นที่ใฝ่ฝันของใครหลายคน แต่สำหรับเธอ งานก็คือสิ่งที่บางครั้งก็น่าเบื่อ ลำบาก และน่ารำคาญ เธอซ่อนใบหน้าที่บูดบึ้งไว้ภายใต้รอยยิ้ม พยายามยืดแขนออกไปให้ไกลที่สุดเพื่อรักษาระยะห่างจากผู้ถูกสัมภาษณ์ และดำเนินรายการต่อไป "โอเคค่ะ ตัดได้เลย!" ทันทีที่กล้องหยุดทำงาน รอยยิ้มของเธอก็หายวับไป และพ่นคำพูดที่อัดอั้นมานานใส่ทีมงานทันที "ทำไมฉันต้องมาในที่แบบนี้ด้วยเนี่ย?" ความรู้สึกของการถูกรุมโทรมโดยคนที่เธอดูถูกขนาดนั้นจะเป็นอย่างไรกันนะ ถูกลากไปในยามค่ำคืน ถูกถอดเสื้อผ้า และถูกข่มขืน ถูกบังคับให้สอดใส่จนเนื้อเยื่อสัมผัสกันอย่างรุนแรง เสียงร้องห้ามถูกเมินเฉย เสียงขอความช่วยเหลือส่งไปไม่ถึงใคร ถูกข่มขืนซ้ำแล้วซ้ำเล่า ถูกรุมโทรมโดยผู้ชายหลายคน ถูกแตกใส่หน้า ถูกบังคับให้ร่วมเพศอย่างรุนแรงจนกระทั่งร่างกายที่แสนรังเกียจเริ่มตอบสนองต่อความเสียวซ่าน