มันไม่ควรจะเป็นแบบนี้เลย... ถ้าเพียงแต่ฉันไม่รับปากเป็นที่ปรึกษาชมรมว่ายน้ำ... เพราะถูกครูใหญ่ขอร้องแกมบังคับ ฉันซึ่งเคยเป็นสมาชิกชมรมว่ายน้ำมาก่อนจึงต้องมารับหน้าที่เป็นที่ปรึกษา ความรู้สึกเหมือนถูกยัดเยียดหน้าที่นี้ให้มันสลัดไม่หลุดจริงๆ กัปตันชมรมเป็นเด็กที่เจ้าเล่ห์มาก เขาแอบซ่อนชุดว่ายน้ำของฉันแล้วยื่นชุดว่ายน้ำโรงเรียนมาให้แทน "พวกผมจริงจังนะ แต่ครูดูทำส่งๆ จังเลย ถ้าอยากจะสอนจริงๆ ก็ลงมาในสระแล้วสอนพวกผมสิครับ" ฉันถูกหว่านล้อมด้วยคำพูดจนต้องสวมชุดว่ายน้ำโรงเรียนนั่น น่าอายที่สุด... โตเป็นผู้ใหญ่แล้วยังต้องมาใส่ชุดแบบนี้... จู่ๆ สมาชิกคนอื่นที่เคยอยู่ตรงนี้ก็หายไปหมด เหลือเพียงฉันกับเขาแบบตัวต่อตัว... เอ๊ะ มีบางอย่างผิดปกติ... กว่าจะรู้ตัวมันก็สายเกินไปเสียแล้ว ฉันถูกกัปตันชมรมที่กำลังเงี่ยนจู่โจม ข่มขืน และถูกถ่ายคลิปไว้... เมื่อถูกกุมจุดอ่อน ฉันจึงถูกรุมโทรมในชมรมว่ายน้ำ แม้จะบอกครูใหญ่ว่าอยากลาออกจากตำแหน่งที่ปรึกษาแต่เขาก็ไม่รับฟัง พอไปปรึกษาเพื่อนครูด้วยกัน... กลับถูกข่มขืนซ้ำสองอย่างไม่น่าเชื่อ กัปตันชมรมคนนี้เป็นลูกชายของผู้มีอิทธิพลที่มีชื่อเสียงในย่านนี้ เพราะโรงเรียนได้รับเงินบริจาคจำนวนมหาศาล ทางโรงเรียนจึงไม่สามารถขัดขืนอะไรได้เลย และที่ผ่านมาเรื่องอื้อฉาวที่เขาทำไว้ก็ถูกกลบฝังไปหมด เสียงกรีดร้องอันเจ็บปวดของฉันไม่มีใครได้ยิน จนกว่าพวกเขาจะเรียนจบ ฉันต้องถูกบังคับให้สวมชุดว่ายน้ำโรงเรียนทุกวัน และใช้ชีวิตในนรกที่ต้องเป็นรูเทียมมีชีวิตให้ชมรมว่ายน้ำได้ระบายความใคร่
