ในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา ความทรงจำของมิตสึกิเริ่มเลือนลาง เมื่อพยายามนึกย้อนกลับไปเธอก็จะเกิดอาการปวดหัวโดยไม่ทราบสาเหตุ มันเริ่มตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ... ใช่แล้ว โรงเรียนที่ไม่มีใครอยู่ ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่การนำขยะของห้องออกไปทิ้งกลายเป็นหน้าที่ของหัวหน้าห้อง... ทั้งที่ต้องไปโรงเรียนในวันหยุด แต่ครูประจำชั้นกลับตอบกลับมาทาง LINE เท่านั้น ทำไมกันนะ เมื่อพยายามนึกถึงสิ่งที่น่าจะเป็นสาเหตุ ความคิดของเธอก็หยุดชะงักลง นี่คือทั้งหมดที่ประกอบขึ้นเป็นตัวเธอในตอนนี้ ไม่ใช่การก้าวไปข้างหน้าแต่คือการหยุดนิ่ง มันไม่ได้รู้สึกดีและไม่ได้รู้สึกแย่ แต่เธอกลับจำเรื่องสำคัญไม่ได้ ฉันไม่รู้จักตัวเองอีกต่อไป มีเพียงเรื่องนี้เท่านั้นที่ฉันรับรู้ได้อย่างชัดเจน และวันนี้ ขยะก็ยังคงหนักเหมือนเดิม...